Pananakot, represyon, at teror! Ito ang tugon ng burges na estado sa matinding galit ng mga estudyante sa hayskul na lumalaban at ng mga estudyante sa unibersidad na nakikiisa sa kanila. Ipinagbabawal sa kanila ang pagharang sa mga pasukan ng paaralan at ang pagsasagawa ng mga demonstrasyon sa paligid ng kanilang mga eskwelahan. Dahil dito, itinutulak sila sa direktang komprontasyon sa pulisya, na nagkalat sa paligid at tumutugon sa pamamagitan ng sukdulang karahasan. Sa harap ng mga gurong galit at sawang-sawa na rin sa kakulangan ng pondo at mga patakarang pagtitipid, pareho pa rin ang tugon ng Ministri: paghamak, paulit-ulit na mga lumang palusot, at pagpapadala ng pulisya upang supilin kahit ang pinakamaliit na pagpapahayag ng pagkadismaya.
Ipinapakita ng burgesya ang tunay nitong mukha
Mula nang magsimula ang mga pagharang sa mga paaralan, pangunahing pinupuntirya ng pulisya ang mga estudyante sa hayskul, mga kabataang halos labinlimang taong gulang pa lamang. Mga kabayo, asong sinanay para sa panunupil, mararahas na pagsalakay, tear gas at flash-ball: lahat ng paraan ay ginagamit upang pasunurin ang kabataan at ipagtanggol ang kaayusang burges. Sa midya, inilalarawan ng burgesya ang mga kabataang nag-aalala sa kanilang kinabukasan, at siyang magiging manggagawang uri bukas, bilang mga “salbahe” upang bigyang-katwiran ang hindi matanggap na antas ng karahasang ito. Napakasaklap ng naging resulta. Sa Tours, isang kabataan ang nabulag sa isang mata. Sa Alençon, isang babaeng estudyante ang sinakal. Sa Asnières, ang mga estudyante ng Lycée Renoir ay iniharap sa hukuman sa Nanterre matapos ikulong nang dalawampu't apat na oras sa kustodiya ng pulisya. Sa Saint-Denis, napilitan ang mga guro na bumuo ng hanay ng tao upang ipagtanggol ang kanilang mga estudyante laban sa brutalidad ng pulisya. Sa buong bansa, mahigit 170 kabataan ang nasugatan at halos 2,000 ang inaresto pagsapit ng Oktubre 1!
Hindi kailanman nakilala ang pagkapangulo ni Macron sa pagiging mahinahon pagdating sa pagpapanatili ng tinatawag na “kaayusan”. Matapos ang mabagsik na panunupil sa interklasistang kilusang Yellow Vests, ipinakita rin ng pulisya ang sukdulang karahasan laban sa mga kilusang pangkalikasan, lalo na sa mga protesta laban sa mga mega-reservoir sa Sainte-Soline sa Deux-Sèvres noong Marso 2023; laban sa kilusang nasyunalista sa New Caledonia; laban sa mga pag-aalsa sa mga suburb; at sa karumal-dumal na mga operasyong kontra-imigrante sa Mayotte.
Ngunit hindi na bago ang ganitong brutalidad. Sa Pransya at sa iba pang bansa, matagal nang inilalaan ng burgesya ang pinakamararahas nitong pag-atake laban sa tunay nitong kaaway sa uri: ang proletaryado. Laging handang gumamit ang naghaharing uri ng sukdulang dahas laban sa mga manggagawang kasalukuyan nitong pinagsasamantalahan at laban din sa mga manggagawang balak nitong pagsamantalahan sa hinaharap.
Mahaba ang kasaysayan ng panunupil ng burgesyang Pranses laban sa uring manggagawa. Noong 1947, halimbawa, ipinadala ni Jules Moch, isang “Sosyalistang” kasapi ng Resistance, ang CRS at ang hukbo laban sa mga “insureksyunaryong” welga sa Renault sa gitna ng kakulangan sa pagkain at mabilis na pagtaas ng mga presyo. Nang sumunod na taon, mas mabagsik pang sinupil ang welga ng mga minero: inokupa ng hukbo ang mga minahan, maraming minero ang napatay, at libu-libo ang inaresto at sinibak sa trabaho. Noong 1979, sa Longwy at Denain, naghasik ng lagim ang riot police: malubha nilang sinugatan ang maraming manggagawa sa industriya ng bakal at maging ang mga bata. Isang kabataan ang binugbog gamit ang puwitan ng riple. Isang manggagawa ang naputulan ng kamay dahil sa isang granada. Noong 1986, sa kilusan laban sa Devaquet Act, muling ibinalik ang kilalang mga “voltigeurs”. Si Malik Oussekine ay namatay dahil sa kanilang pambubugbog. Noong 2016, sa panahon ng kilusang Nuit Debout, pinalibutan at sinugatan ng pulisya ang maraming demonstrador. Mula noon, lalo pang humigpit ang mga hakbang ng “batas at kaayusan” laban sa mga kilusang panlipunan.
Itinuturo ng kasaysayan na kahit ang mga bansang nag-aangking pinakademokratiko ay hindi nag-aatubiling gumawa ng pinakamalulupit na krimen upang mapanatili ang kanilang mga pribilehiyo at patahimikin ang paglaban ng mga pinagsasamantalahan. Ganito ang nangyari noong 1871 nang walang-awang barilin ang mga rebolusyonaryong manggagawa ng Komuna ng Paris sa tabi ng pader ng sementeryo ng Père-Lachaise. Ganito rin ang nangyari sa internasyunal na alon ng rebolusyon matapos ang Unang Digmaang Pandaigdig: sa Alemanya, minasaker ng mga Social Democrat ang mga manggagawa sa pag-aalsa sa Berlin noong Enero 1919 at pinaslang ang ilan sa mga pinakamaimpluwensyang rebolusyonaryo, kabilang sina Rosa Luxemburg at Karl Liebknecht. Walang paraang itinuring na sobrang barbariko: pambobomba mula sa himpapawid sa mga komunidad ng manggagawa at maramihang pagpatay sa proletaryado gamit ang machine gun.
Sa pagsupil sa kabataan ngayon, at sa buong siglang pagsuporta sa kanilang pulisya na humihiling ng mas malawak pang kapangyarihang manakit, hindi lamang inilalantad ng gobyerno ni Macron ang kanyang katangahan at kalupitan. Ipinapakita rin nito ang tunay na mukha ng burgesya, isang uring handang gumawa ng pinakamasasahol na krimen upang mapanatili ang kapitalistang pagsasamantala. At habang lalo pang lumalala ang krisis at kahirapan, lalo ring aasa ang naghaharing uri sa karahasan, gamit ang lalo pang katawa-tawa at mapanlinlang na mga “pagbibigay-katwiran”, upang ipataw ang mga panibagong pag-atake nito at, bukas, sikaping durugin ang lahat ng tumututol sa sistemang kapitalista.
Ang bitag ng walang saysay na karahasan
Sa ngayon, ang hangal at brutal na pagharap sa kilusan ng mga estudyante sa hayskul ay lalo lamang nagpapalakas sa galit na patuloy nang lumalawak. Ang represyong ito ay nagpapalalim ng pagkadismaya at nagpapagalit sa malaking bahagi ng uring manggagawa. Tulad ng mga estudyante sa hayskul at unibersidad, kinokondena at tinatanggihan din ng mga manggagawa, na siya ring mga magulang, ang paggamit sa karahasang isinagawa ng mga “nanggugulo” bilang kasangkapan ng propaganda ng burgesya at bilang dahilan upang bigyang-katwiran ang mga pang-aabuso ng estado. Sa ngalan ng “karahasang urbano”, pinalalaki ng estado ang mga insidente gaya ng pagsunog sa isang trak ng bumbero sa Marseille, isang paaralan sa Nantes, o mga pag-atake sa mga guro upang ikalat ang propaganda nito at gawing katanggap-tanggap ang brutalidad ng mga pwersa nito sa pagpapatupad ng batas.
Ang walang saysay na pakikipagsagupaan sa pulisya at mga gawaing paninira ay nagsisilbi lamang na labasan ng galit at pagkadismaya at, higit sa lahat, nagbibigay ng karagdagang dahilan upang bigyang-katwiran ang represyon. Sa kabaligtaran, ang tunay na mga paraan ng pakikibaka ay nakabatay sa pagkakaisa at mulat na sama-samang pagkilos. Kailangang balikan natin ang mga paraang nakapagpapalakas ng pagkakaisa: ang paghawak mismo ng pakikibaka sa pamamagitan ng mga pangkalahatang asembliyang bukas sa lahat at may tunay na kapangyarihang magpasya, upang maipalawak ang kilusan sa iba pang manggagawa, mapagkaisa ito, at makabuo ng tunay na lakas na kayang humarap sa estado. Kaugnay nito, dapat magsilbing inspirasyon ang welga ng mga manggagawa ng Airbus sa Espanya, gayundin ang matagumpay na pakikibaka ng mga estudyante laban sa CPE dalawampung taon na ang nakalipas. Sa pamamagitan ng kanilang pagkakaisa at mga paraan ng pakikibaka, napilitan nilang umatras ang gobyerno noong panahong iyon.
Sa kasalukuyan, patuloy na tumitindi ang galit at magkakatulad ang mga dahilan ng paglaban saanman: kakulangan ng pondo, mga patakarang pagtitipid, at implasyong dulot ng digmaan at lumalaking gastusing militar. Sa Espanya, nagwewelga rin ang mga kabataan. Sa Alemanya, malakas ang pagtutol sa reporma sa serbisyong militar, ang unang hakbang tungo sa muling pagpapatupad ng sapilitang serbisyo militar. Sa iba't ibang bansa, hindi mabilang ang mga dahilan upang lumaban, at saanman ay unti-unting pinagkakaitan ang kabataan ng kanilang kinabukasan.
Sa harap ng barbarismo ng kapitalismo at ng mga pwersa nito ng panunupil, ang tanging daan pasulong ay ang internasyunal at nagkakaisang pakikibaka, na kasinglawak at kasingmulat hangga't maaari!
WH, Oktubre 1, 2026
Isinalin mula sa: https://en.internationalism.org/content/17859/repression-high-school-students-true-face-capitalist-state-one-terror